2010 ഫെബ്രുവരി 28, ഞായറാഴ്‌ച

പാചകമൊഴിഞ്ഞു പോയ അടുക്കളകള്‍


തീപ്പുകയാത്ത അടുപ്പുകളുമായി
ഉടയവരുപേക്ഷിച്ചു പോയ അടുക്കളകള്‍
ഇല്ലനക്കരി പൊട്ടിയടരുന്ന
ഇരുള്‍മൂടിയ പാതിയമ്പുറങ്ങള്‍
ഗതകാല സ്മരണയിലെവിടെയോ
ഒരു നാലുകാതന്‍ ചരക്കിന്‍െറ ശബ്ദം
പുളി വിറകിന്‍െറ സ്നേഹതീഷ്ണത
അടുക്കള തുടിയുടെ ആര്‍ദ്രതാളം
കാറ്റില്‍ പടരുന്ന രുചിയുടെ ഗന്ധങ്ങള്‍
ഒരു അടുക്കള പാചകം സ്വപ്നം കാണുന്നു.

വസന്തം വരുന്നതും കാത്ത്



വസന്തത്തെ കാത്ത് കാത്ത്
ഇലകൊഴിഞ്ഞ മരങ്ങള്‍
സുഗന്ധത്തെത്തേടിത്തേടി
ഇതള്‍ കരിഞ്ഞപ്പൂവുകള്‍
കുയില്‍നാദം കാതോര്‍ത്ത് കാതോര്‍ത്ത്
കര്‍ണ്ണപുടങ്ങള്‍ തര്‍ളന്ന കാതുകള്‍
എന്നിട്ടും കാത്തിരിക്കുന്നു നീ
കോണ്‍ക്രീറ്റു വനത്തിലെ കടലാസ്സുപൂവുകള്‍ക്കും
ഇലക്ട്രോണിക്ക് സംഗീത യാന്ത്രികതക്കും
സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെ തീഷ്ണഗന്ധങ്ങള്‍ക്കും
ഇടയില്‍
പ്രതീക്ഷയോടെ
വസന്തത്തെ കാത്തിരിക്കയാണു നീ
തീര്‍ച്ചയായും വസന്തം വരികതന്നെ ചെയ്യും
കുയിലുകള്‍ കൂകിയുണര്‍ത്തിയോരുഷസ്സില്‍
പൂവുകളില്‍ പുഞ്ചിരി വിരിയിച്ചുകൊണ്ട്
നിന്‍െറ വസന്തം നിന്നെ തേടിയെത്തും
അതുവരെ മനസ്സിന്‍െറ വാതായനങ്ങള്‍
മലര്‍ക്കെ തുറന്നിട്ടു കാത്തിരിക്കുക

2010 ഫെബ്രുവരി 5, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ഓര്‍മകളുടെ ജാലകം



ഈ ജാലകക്കാഴ്ച ഒരായിരം
ഓര്‍മകളെ തൊട്ടുണര്‍ത്തുന്നു
അനാട്ടമിയും ഫിസിയൊളജിയും
ജനിറ്റിക്സും കുത്തിനിറക്കപ്പെട്ട
ഒരു പാവം മനസ്സ്
കുതറിയോടാന്‍ ശ്രമിക്കാറുള്ളത്
ഈ ജാലകപ്പഴുതിലൂടെയാണ്
ജാലകത്തിനപ്പുറം
ഡിവിഡിവി മരത്തണലില്‍
നിഴലുറങ്ങുന്ന സിമന്‍്റു പടവുകള്‍
പടമവുകളാല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ട പുല്‍മൈതാനം
മൈതാനത്തിനുമുകളില്‍
അനന്തമായ നീലാകാശം
ആകാശത്തിലലയുന്ന മേഘമാലകള്‍
ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ ക്ലാസ്ഡേ
ആഘോഷിക്കാനെത്തിയവര്‍
അവരില്‍ ഒരുവനായി ഞാനും
ഓര്‍മ്മകളുടെ മഞ്ഞുപാളികള്‍ക്കിടയിലൂടെ തെളിയുന്ന
ബോപ്പാല്‍ ദുരന്തത്തിന്‍െറ നിഴല്‍ വീണ
എണ്‍പത്തിനാല് ഡിസംബര്‍ മൂന്നിലെ ഒരു തണുത്ത പ്രഭാതം
കാവി പുതച്ച, സമയബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട
ക്ളോക്കില്ലാത്ത ക്ളോക് ടവറിനു മുന്‍പില്‍
എത്തപ്പെട്ട ഒരു നവാഗത വിദ്യാര്‍ത്ഥി
ചാണകഗന്ധമുള്ള ചെമ്മണ്‍വീഥിയിലൂടെ വന്നവന്‍
ഗ്രാമവിശുദ്ധിയില്‍ നിന്നും വഴിതെറ്റി വന്നവന്‍
പരിചയപ്പെടലിന്‍െറയും,റാഗിങ്ങിന്‍െറയും, രാഷ്ട്രീയ ക്യാന്‍വാസിങ്ങിന്‍െറയും
ആദ്യ ദിനങ്ങള്‍.
കോളേജ് ഓഡിറ്റോറിയത്തില്‍ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ
സീനിയേഴ്സിന്‍െറ കൂക്കുവിളികള്‍ക്കും കമന്‍്റുകള്‍ക്കുമിടയില്‍
സ്വയം പരിചയപ്പടുത്താനായി പരതിയ വാക്കുകള്‍....
ഫോര്‍മലിന്‍ മണക്കുന്ന അനാട്ടമി ലാബും, പിപ്പറ്റില്‍നിന്നുനിറമിറ്റുന്ന
ഫിസിയോളജിയും.
തുളുന്വുന്ന നിറയാക്കുടങ്ങളുടെ കലന്വലുകള്‍
എലിയെ കൊല്ലാകൊല ചെയ്ത് തിന്നാതെ കളിപ്പിക്കുന്ന
പൂച്ചകളുടെ ലോകം
തകര്‍ന്നടിയുന്ന ഗുരു സങ്കല്പങ്ങള്‍
വിപ്ലവപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഇരന്വുന്ന ആവേശങ്ങള്‍
പിന്നെയെപ്പോഴോ, ഏതോ നിദ്രക്കിടയില്‍
കൂട്ടം തെറ്റിപ്പിരിഞ്ഞ നാളുകള്‍
ഇരുണ്ട പകലുകളും കറുത്ത രാത്രികളും
ബന്ധനം വിധിക്കപ്പെട്ട നിമിഷങ്ങളുടെ നിസ്സംഗത
പരീക്ഷകളുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട
രാത്രികളില്‍ ഇല്ലാത്ത നോട്ടുകള്‍ തേടിപ്പരതുന്വോള്‍
അനുവാദം കൂടാതെ കടന്നു വരാറുള്ള
കവിതകളുടെ തുണ്ടുകള്‍
മനസ്സിനുള്ളില്‍പ്പൂത്ത മുല്ലമലര്‍ക്കാവുകള്‍
ചായക്കൂടുകളുടെ സൗഹൃദം
വഴിതെറ്റിയവരുടെ അക്ഷരക്കൂട്ടുകെട്ടു്
ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ നിറമുള്ള നിമിഷങ്ങള്‍
ഒടുവില്‍
ക്ലിനിക്സിലെ ഔഷധക്കൂട്ടുകള്‍ക്കും
സര്‍ജറി ഹാളിലെ രക്തഗന്ധത്തിനും
വിട പറഞ്ഞ്
ബിരുദവുമായി സ്വാതന്ത്രൃത്തിന്‍െറ ലോകത്തേക്ക്
പിന്നീടു്
ഗ്രാമങ്ങള്‍,നഗരങ്ങള്‍,ജനപദങ്ങള്‍
ആശുപത്രികള്‍,ഓഫീസുകള്‍
മരുന്നുകള്‍,ഓപികള്‍,പീപ്പികള്‍
അനന്തമായ ജീവിത യാത്രകള്‍
ഇതിനിടയില്‍
പരിണാമ ചക്രത്തിന്‍െറ കൊഴിഞ്ഞുവീണ ഇതളുകള്‍
കാലം വീഴ്ത്തിയ വര്‍ഷങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങള്‍
ക്ലാസ്മേറ്റ്സിന്‍െറ ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ കൂടിച്ചേരല്‍
അകാലത്തില്‍ പൊലിഞ്ഞവര്‍ക്ക് അന്ത്യാഞ്ജലി
ഉയരത്തിലേക്ക് പറന്നവര്‍ക്ക് വിജയാശംസകള്‍
വന്നുചേര്‍ന്നവര്‍ക്ക് സ്വാഗത വചനങ്ങള്‍
ഇരുപത്തിയഞ്ചു നക്ഷത്രവിളക്കുകള്‍ തിളങ്ങുന്ന
സൗഹൃദസന്ധ്യയില്‍
ഇനിയുമൊരു ആയിരം കൂടിക്കാഴ്ചകള്‍ക്കായി
ആശംസകള്‍ നേര്‍ന്നുകൊണ്ടു്
ആരോരുമറിയാതെ
പുറത്തിറങ്ങവേ
ആകാശം നിറയെ പൂത്ത നക്ഷത്രങ്ങള്‍......

2010 ജനുവരി 23, ശനിയാഴ്‌ച

പുതുവര്‍ഷക്കിനാവു്



പുതുവത്സരത്തിലെ പുലരി
പത്രത്താളുകള്‍ വിളറിവെളുത്തു കിടന്നു.
തിളങ്ങാത്ത മഞ്ഞുതുള്ളികള്‍
തെളിയാത്ത വെയില്‍ കാത്തു കിടന്നു.
മനസ്സു് ശൂന്യമായിരുന്നു
ഇതളുകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട പൂവുകള്‍
ഇലകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട മരങ്ങള്‍
ഈണം നഷ്ടപ്പെട്ട പാട്ടുകള്‍
ഇന്നലകളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ഇന്നുകള്‍
ഹൃദയം നിശ്ചലമായിരുന്നു
അലയിളകാത്ത കടല്‍പ്പോലെ
മേഘങ്ങളില്ലാത്ത ആകാശം പോല
ശബ്ദങ്ങളില്ലാത്ത സംഗീതം പോലെ
നിശ്ശബ്ദം.....നിസ്സഹായം
പെട്ടെന്നു് കോളിങ്ങ്ബല്‍ മുഴങ്ങി
ഒരു റോസാപ്പൂവുമായി ഒരു കുഞ്ഞ്
ഹാപ്പീ ന്യൂഇയര്‍ അങ്കിള്‍.........
ഒരു വസന്തം റോസാപ്പുവുമായി കടന്നു വരുന്നു
.

2009 ഡിസംബർ 19, ശനിയാഴ്‌ച

കര്‍ഷകന്‍െറ കണ്ണുനീര്‍


വെണ്ടക്ക വേണോ നാട്ടാരേ
കണ്ണിരുകൊണ്ട് നനച്ചതാണേ
വഴുതനയുണ്ടേ നാട്ടാരേ
സ്വപ്നങ്ങള്‍ വളമിട്ട് നട്ടതാണേ
കുമ്പളമുണ്ടേ നാട്ടാരേ
കുമ്പിളില്‍ കഞ്ഞികുടിക്കണ്ടേ
കൈപ്പക്ക വേണോ നാട്ടാരേ
കയ്ക്കുന്ന ജീവിതപ്പന്തലിലെ
പടവലമുണ്ടേ നാട്ടാരേ
പാടുപെട്ട് വളര്‍ത്തിയത്
ചീരയുണ്ടേ നാട്ടാരേ
ചിതലെടുക്കാറായ് വീടെല്ലാം
കൊടമ്പുളി വേണ്ടേ നാട്ടാരേ
കെട്ടിക്കാന്‍ നാലാള് വീട്ടിലുണ്ടേ
ചേന വേണോ നാട്ടാരേ
കടക്കാരിന്നു വരുന്നുണ്ടേ
നട്ടുനനയ്ക്കാന്‍ സഹായമുണ്ടേ
വിത്തും വളവും വെറുതെയുണ്ടേ
കായ വിളഞ്ഞ് പഴുത്തിട്ടും
വാങ്ങിക്കാനാരാരും വന്നതില്ല
കടകളില്‍ പോയി കാത്തു നിന്നു
കടക്കാരാണേല്‍ കണ്ടതില്ല
കെഞ്ചിക്കരഞ്ഞു പറഞ്ഞപ്പോള്‍
പാതിവിലപോലും തന്നതില്ല
ഞങ്ങള്‍ വിയര്‍പ്പാല്‍ വിളയിച്ചത്
പത്തിരട്ടിക്ക് വില്‍ക്കുമവര്‍
ഞങ്ങ ചോദിച്ചാല്‍ വിലതരില്ല
വേണേങ്കിത്തന്നട്ട് പോകാന്‍ മൊഴി
ആരോടു ചൊല്ലേണ്ടു നാട്ടാരേ
ആരുണ്ടു ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാന്‍
പുകയാത്തടുപ്പും എരിയുന്ന വയറുമായ്
എത്രനാളിങ്ങനെ നാട്ടാരേ
വെണ്ടക്ക വേണോ നാട്ടാരേ............

ബന്ധനം



എരിയുന്നൂ വേനല്‍ വീണ്ടും

കരിയുന്നു തളിരുകള്‍

പൊരിയുന്നു മലര്‍ പോലെ

സ്വപ്നങ്ങള്‍ വറചട്ടിയില്‍

വേനലിനെക്കുറിച്ച് പാടുന്നകൂട്ടുകാരന്‍ നിശബ്ദനാകുന്നു

ഇരുട്ടില്‍ ഘടികാരത്തിന്‍െറ മിടിപ്പുമാത്രം

ദൂരെയാരോ മദ്യപിച്ച് കൂകിവിളിക്കുന്നു

നട്ടപാതിരക്കൊരു കോഴികൂകുന്നു

വരണ്ടൊരീയാകാശത്ത്

തെളിയാത്ത വിളക്കുമായ്

കാത്തിരിക്കുന്നതാരേ നീ

വിടപറഞ്ഞ കിനാക്കളെ

ജീവരക്തധമനി മുറിച്ചകൂട്ടുകാരന്‍

ബിരുദ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകള്‍ കത്തിച്ച അയല്‍ക്കാരന്‍

ചിലങ്കയുപേക്ഷിച്ച നര്‍ത്തകി

ക്യാന്‍വാസില്‍ രക്തം കണ്ട് ഭയന്ന ചിത്രകാരന്‍

എവിടെയാണഭയമെവിടെയാണാശ്രയം

എവിടെയാണാകാണാക്കിനാവുകള്‍

എവിടെയെവിടെയെന്‍ പൂമരം

പത്രങ്ങളില്‍ ദുരന്തവാര്‍ത്തകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നു

ടീവിചാനലുകള്‍ ദുരന്തം കാണിക്കാന്‍ മത്സരിക്കുന്നു

ഒഴുകാത്ത ജലം പോലെ തണുത്തുപോയ മനസ്സുകള്‍

വെള്ളത്തില്‍ ഒഴുകാനാകാതെ ഒരു ജഢം പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്നു

കാതുകളടക്ക നീ കണ്ണുമടച്ചേക്കുക

വായ മൂടിക്കെട്ടി മൂകതയിലലിയുക

കൈകള്‍ക്കു ചലനം വേണ്ട

കാലുകള്‍ നടക്കേണ്ട

ബന്ധനം സുഖം പാരില്‍

മനസ്സുമടച്ചേക്കുക

2009 ഡിസംബർ 15, ചൊവ്വാഴ്ച

വിശക്കുന്ന കുഞ്ഞിനോടുള്ള ഉപദേശങ്ങള്‍



വിശക്കുന്ന കുഞ്ഞേ
കരയല്ലെ കണ്ണേ
വിഷക്കായതിന്നു
മരിച്ചുനിന്നമ്മ
വരുന്നുണ്ട് പിന്‍പെ
സഹായഹസ്തങ്ങള്‍
കൂപ്പുകൈ കാണിച്ച്
കണ്ണീരുവീഴ്ത്തി
വെറുംവാക്കുചൊല്ലി
പിരിയുന്നു പിന്നെ
നിന്നെയെടുക്കാന്‍
കരങ്ങളില്ലല്ലോ
നിന്നെ പുലര്‍ത്താന്‍
അച്ഛനില്ലല്ലോ
നിന്‍പേരുചേര്‍ക്കാന്‍
മടിച്ചുനിന്നമ്മ
പള്ളികൂടത്തിനു
മുന്‍പിലിരിക്കേ
അച്ഛന്‍െറ കോളം
ഒഴിച്ചിട്ടുനിന്നെ
ചേര്‍ക്കുവാനാകാതെ
കുമ്പിട്ടു നിന്നു
നിനക്കുണ്ടു അച്ഛന്‍
വിതുമ്പാതേ കുഞ്ഞേ
ലോകപിതാവു്
നിന്നച്ഛന്‍ പൊന്നേ
അച്ഛനില്ലാതെ
ജനിക്കില്ലയാരും
അമ്മയില്ലാതെ
പ്രസവമില്ലല്ലോ
ടെസ്ററൂ്ബുകള്‍ ഇന്ന്
ഗര്‍ഭം ധരിക്കുന്നു
ഭ്രൂണത്തെ പേറാന്‍
വാടക അമ്മമാര്‍
അച്ഛനെ വേണ്ട
മക്കള്‍ മതിയെന്ന്
അമ്മ പറയുന്ന
കാലം എന്‍പൊന്നേ
ഏതോ മഹാന്‍െറ
മകനാണിവനനെന്ന്
അമ്മ പറയുന്ന
കാലം മകനെ
നിനക്കുണ്ട് അമ്മ
കരയാതെ പൊന്നേ
ഭൂമിയാം മാതാവ്
നിന്‍െറ മാതാവ്
രക്തബന്ധങ്ങള്‍
എത്ര ശിഥിലം
എത്രമേല്‍ നശ്വരം
അത്രമേല്‍ ബാലിശം
ശാശ്വതമൊന്നുണ്ട്
ജീവചൈതന്യം
ചൈതന്യം പേറുന്ന
പാത്രം ശരീരം
നിന്നിലുമെന്നിലും
നിന്‍മാതാവിലുമെല്ലാം
ഒന്നാണ് മോനെ
ജീവചൈതന്യം
ജീവചൈതന്യം
നിറഞ്ഞൊരീ ലോകം
പരമാത്മ ചൈതന്യ-
മാണീപ്രപഞ്ചം
ചൈതന്യവാഹിയാം
കാലപ്രവാഹം
വെറുമൊരു ബിന്ദു
നീയും മകനേ
പാടിയുണര്‍ത്തുക
നിന്നിലെ നിന്നെ
ചൈതന്യമാകുക
നീയുമെന്‍ കുഞ്ഞേ
പിന്നെ നിനക്ക് വിശക്കില്ല
ദാഹവും
ഞാനെന്ന ഭാവം
വിട്ടൊഴിയുമ്പോള്‍
നശ്വര ശരീര
പ്രേമമാണല്ലോ
സമ്പത്തും കാമവും
മോഹവും,ഭംഗവും
എല്ലാം ത്യജിക്ക
നിന്‍ കര്‍മ്മപഥങ്ങള്‍
നിന്നെ വിളിക്കുന്നു
പോകുക കുഞ്ഞേ